Soms begint iets heel simpels.
Mijn zusje zei: “Ik wil een tasje.”

Dus ging ik de werktafel in.
Een stuk blauwe skai dat nog lag te wachten.
Een restje stof dat perfect bleek voor de voering.

Een stevige band die het geheel karakter geeft.
Patronen werden geschetst, stof werd gesneden, en de naaimachine deed waar ze het beste in is: soepel en zonder gedoe door het materiaal gaan — alsof het een mes door een pakje boter is.

Wat begon als een klein verzoek, werd een uniek handgemaakt tasje.

Geen massaproductie, maar een stuk vakwerk met aandacht, gevoel en een tikje rebellie.

Zo ontstaan de mooiste dingen:
uit een idee, een restje materiaal, en twee handen die gewoon beginnen.